Kış soğuklarının, yağmurun, büyüsü altına girmiş Samsun sokaklarında yalnız yürümek bu aralar nedense tek vazgeçilmezim özellikle saat 18:00'dan sonra... Malum güneş bu aralar erken veda ediyor güne,hemen günü karanlığa esir ediyor. Ve ben bu hali çok seviyorum inanın. Özellikle Samsun-Atakum istikametine doğru yol alan bir dolmuşun cam kenarında 3. sırada oturduğum vakitler. Yüzüme yansıyan yol kenarındaki loş ışıklar...
Etkilenmiyorum desem yalan olur çok çok seviyorum.Karanlığın o yol kenrarındaki lambalarla ihtilalini seyretmek doyumsuz bir zevk benim için. Ehh bilen bilir her zaman karanlığın tarafındayımdır...
Hele de o lambadan sızan ışıkların, camdan yüzüme yansıması yok mu?! Bir an hangi tarafta olduğumu unutup "Beyazz Beyazz" diye beyazı tutasım gelir gibi olur. Ahh çok severim ben o hali.. Çocuklaştığım tek zamandır benim için. Meydanın o köhne sessizliğine, o boş karanlığına karşın bütün yüksekçe binalardan sızan, hatta inci gibi gökyüzüne dökülen ışıkların, o karanlık semada aksettikleri görüntüyü saymazsak.
Kimse sen daha yeni geldin bu şehre azıcık otur,azıcık ağır başlı ol diyemez o zamanlarda bana.Olamamki bir türlü.. Hoplayıp zıplayasım gelir,üstüme çullanan çocukluğum hesap sorarcasına yüzümü acımadan tebessümlere boğar.. Düşünmeden hareket ettiğim zamanlardır bunlar.Rahatça davranabildiğim zamanlar. Çünkü yanımda sadece ölü çocukluğum ve loş renklerler vardır. Her ne kadar inkar etsemde yalnızımdır...
...Nedense bu aralar yalnızlığın tutkusuna esir düşmüş bir köle gibi sokaklarda tek başına salına salına evet tek başımayım ben kendime yeterim edasıyla yürümek daha cazip geliyor bana. Yalnızım ve mutluyum kardeşim diye etrafa gülücükler saçan yüzüm gayet mutlu halinden... :)
Samsun böyle aşık eder işte kendine...Yılın bu zamanları o masmavi denizin çılgınlığı,soğuğu,ıslak karanlık sokakları...O müthiş yazında ki gibi gerçekten çok güzel dediğin gibi bu sokaklarda yalnız ve mutlu dolaşmak çok güzel =)...
YanıtlaSilSümeyra özdemir